w operacji czernihowsko-prypeckiej, bitwie o Dniepr, operacji żytomiersko-berdyczowskiej, proskurowsko-czerniowieckiej i lwowsko-sandomierskiej i walkach o przyczółek sandomierski. 3 czerwca 1944 otrzymał stopień generała majora. W styczniu 1945 brał udział w operacji wiślańsko-odrzańskiej, w tym walkach na zachód od Kurozwęk, a później w forsowaniu Odry, 27 stycznia 1945 został ciężko ranny i odesłany do szpitala. W styczniu 1946 wrócił do służby w armii, którą zakończył w grudniu 1952. Został pochowany na Cmentarzu Wagańkowskim.
Odznaczenia Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego (6 kwietnia 1945) Order Lenina (dwukrotnie, 21 lutego 1945 i 6 kwietnia 1945) Order Czerwonego Sztandaru (sześciokrotnie, 31 grudnia 1941, 21 września 1943, 27 lipca 1944, 3 listopada 1944, 24 czerwca 1948 i 28 października 1967) Order Suworowa II klasy (17 października 1943) I medale.
Bibliografia Biogram na stronie warheroes.ru (ros.) [dostęp 2019-03-21]
Kategoria:Rosyjscy Bohaterowie Związku Radzieckiego Kategoria:Czerwoni (wojna domowa w Rosji) Kategoria:Generałowie majorowie Sił Zbrojnych ZSRR Kategoria:Ludzie urodzeni