Pawieł Pawłowicz Kalużny (ros. Павел Павлович Калюжный, ur. we wsi Wasilkowskoje obecnie w rejonie wilniańskim w obwodzie zaporoskim, zm. 22 grudnia 2002 w Petersburgu) – radziecki pilot wojskowy, generał major lotnictwa, Bohater Związku Radzieckiego (1944).

Życiorys Urodził się w ukraińskiej rodzinie chłopskiej. Skończył szkołę średnią i kurs aeroklubu w Zaporożu, był lotnikiem-instruktorem, od 1937 służył w Armii Czerwonej. W 1938 ukończył Kaczyńską Wojskową Wyższą Szkołę Lotniczą Pilotów, w 1941 został członkiem WKP(b).

Od czerwca 1941 uczestniczył w wojnie z Niemcami. Walczył w składzie wojsk obrony przeciwlotniczej m.in. jako dowódca eskadry 146 gwardyjskiego pułku lotnictwa myśliwskiego 9 Korpusu Lotnictwa Myśliwskiego Wojsk Obrony Przeciwlotniczej Kraju. Do połowy listopada 1943 wykonał ponad 200 lotów bojowych i wziął udział w 40 walkach powietrznych, w których strącił osobiście 7 samolotów wroga. Łącznie podczas wojny wykonał 320 lotów bojowych i brał udział w 152 walkach powietrznych, w których strącił osobiście 19 i w grupie 9 samolotów wroga.