Tam też zmarła jego żona Teodozja.
W 1882 roku wrócił na Litwę i zamieszkał w Wilnie, objął tam kierownictwo oddziału Warszawskiego Towarzystwa Ubezpieczeń od ognia. Miał syna (który zmarł w Irkucku) i trzy córki: Jadwigę, Zofię i Marię, u której mieszkał w ostatnich latach życia.
Zmarł 11 stycznia 1911 roku w Widzach. Jego pogrzeb był patriotyczną manifestacją społeczeństwa polskiego w Wilnie. Pochowany na Cmentarzu na Rossie w Wilnie.
Przypisy
Bibliografia Jakób Gieysztor, Pamiętniki Jakóba Gieysztora z lat 1857–1865. T. 1 i T.2, Wilno 1913, nakł. Tow. Udz. „Kurjer Litewski”
Kategoria:Absolwenci Petersburskiego Uniwersytetu Państwowego Kategoria:Członkowie stronnictwa białych Kategoria:Członkowie władz powstania styczniowego na ziemiach zabranych Kategoria:Ludzie związani z Wilnem (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Ludzie związani z Nałęczowem Kategoria:Ludzie związani z Warszawą (Królestwo Kongresowe) Kategoria:Naczelnicy cywilni powstania styczniowego Aleksander Oskierka Kategoria:Pochowani na Cmentarzu na Rossie w Wilnie Kategoria:Polscy działacze narodowi Kategoria:Polscy działacze społeczni Kategoria:Polscy publicyści XIX wieku Kategoria:Polscy uczestnicy wojny krymskiej 1853–1859 (strona rosyjska) Kategoria:Powstańcy styczniowi Kategoria:Skazani na karę śmierci za udział w powstaniu styczniowym Kategoria:Zesłańcy do Irkucka Kategoria:Urodzeni w 1830 Kategoria:Zmarli w 1911