Miejsce szczególne w jego twórczości zajmowała fotografia aktu, fotografia dokumentalna, fotografia krajobrazowa, fotografia krajoznawcza, fotografia portretowa oraz fotomontaż – w zdecydowanej większości powstająca w technikach szlachetnych, takich jak bromolej, guma wielowarstwowa, przetłok barwny, izohelia. Był prekursorem fotografii kolorowej w Polsce, przed II wojną światową.

Od 1927 do 1931 roku pracował w Docenturze Fotografii Politechniki Lwowskiej – był asystentem Henryka Mikolascha. W 1934 roku osiedlił się w Warszawie, gdzie od 1935 roku podjął pracę wykładowcy w Państwowej Koedukacyjnej Szkole Fotograficznej w Warszawie. Był współtwórcą i redaktorem prowadzącym miesięcznika fotograficznego Leica w Polsce – ukazującego się w latach 1936–1939. Był członkiem komitetu redakcyjnego miesięcznika ilustrowanego – Przegląd Fotograficzny.

Jan Alojzy Neuman był autorem i współautorem wielu wystaw fotograficznych;