według oficjalnej informacji żołnierze dowodzonej przez niego kompanii zabili wówczas ogniem i granatami do 60 żołnierzy i oficerów Wehrmachtu, a później odparli trzy niemieckie kontrataki. Kabakowski został ciężko ranny podczas odpierania jednego z kontrataków.
Po wojnie wrócił na rodzinne strony i został przewodniczącym kołchozu, później przewodniczącym miejscowego komitetu w Stacji Maszynowo-Traktorowej. W 1946 został deputowanym do Rady Najwyższej ZSRR 2 kadencji.
Odznaczenia Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego (17 października 1943) Order Lenina (17 października 1943) Order Czerwonego Sztandaru I medale.
Bibliografia Biogram na stronie warheroes.ru (ros.) [dostęp 2019-03-22]
Kategoria:Porucznicy Sił Zbrojnych ZSRR Kategoria:Ukraińscy Bohaterowie Związku Radzieckiego Kategoria:Deputowani do Rady Najwyższej ZSRR Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina Kategoria:Radzieccy wojskowi narodowości ukraińskiej Kategoria:Radzieccy żołnierze II wojny światowej Kategoria:Urodzeni w 1909 Kategoria:Zmarli w 1959