Zygmunt Kubisz (ur. 11 września 1896 w Tyśmienicy, zm. 18 czerwca 1989 w Londynieśp. Zygmunt Kubisz tablica nagrobna) – major piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari, mianowany przez Prezydenta RP na uchodźstwie Augusta Zaleskiego podpułkownikiem.
Życiorys Urodził się 11 września 1896 roku w Tyśmienicy, pow. tłumackim, jako syn Józefa i Apolonii. W czasie I wojny światowej walczył w szeregach c. i k. Armii. Na stopień chorążego został mianowany ze starszeństwem z 1 kwietnia 1917 roku w korpusie oficerów rezerwy piechoty. W 1918 roku jego oddziałem macierzystym był pułk piechoty Nr 58.
W czasie wojny z bolszewikami walczył w szeregach 23 pułku piechoty. Za wykazane męstwo w 1921 roku został odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Wojskowego Virtuti Militari. W wymienionym pułku kontynuował służbę do lata 1928 roku. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 1587. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a jego oddziałem macierzystym był nadal 36 pułk piechoty. W lipcu 1928 roku został przeniesiony macierzyście do kadry oficerów piechoty z równoczesnym przeniesieniem służbowym do Korpusu Kadetów Nr 3 w Rawiczu. 2 kwietnia 1929 roku został mianowany majorem ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1929 roku i 40. lokatą w korpusie oficerów piechoty.