mały|Grób Ireny Bóbr-Modrakowej na cmentarzu Powązkowskim Irena Bóbr-Modrakowa (ur. 25 stycznia 1889 w Łowiczu, zm. 5 lutego 1959 w Warszawie) – polska fizyk, geofizyk, sejsmolog, doc. dr.
Życiorys W 1907 zdała eksternistycznie maturę w Petersburgu, podjęła studia z zakresu fizyki wyższej zakończone w 1914 egzaminem państwowym na Uniwersytecie Petersburskim. W 1920 wróciła do Warszawy i została asystentką Stefana Pieńkowskiego w Zakładzie Fizyki Doświadczalnej Uniwersytetu Warszawskiego. W 1928 uzyskała stopień doktora. W 1935 powierzono jej zadanie stworzenia Obserwatorium Sejsmologicznego UW, którego została kierownikiem w 1938 została jego dyrektoremIrena Bobrówna na stronie Wirtualnego Muzeum Wydziału Fizyki UW. Docent w Zakładzie Geofizyki Polskiej Akademii Nauk, członek zarządu Polskiego Towarzystwa Fizycznego. Współzałożycielka, a następnie prezes Polskiego Towarzystwa Geofizyków. Członek Europejskiej Komisji Międzynarodowej Asocjacji Sejsmologii i Fizyki Wnętrza Ziemi. Autorka wielu publikacji m.in. opisy wyników badań Obserwatorium Sejsmologicznego.
W 1945 poślubiła Piotra Modraka (1886–1948).