Ilja Grigorjewicz Erenburg (ros. Илья́ Григо́рьевич Эренбу́рг; ur. w Kijowie, zm. 31 sierpnia 1967 w Moskwie) – rosyjski pisarz żydowskiego pochodzenia, publicysta, poeta.

Życiorys Pochodził z kupieckiej zasymilowanej rodziny żydowskiej. Uczył się w moskiewskim gimnazjum, gdzie zaprzyjaźnił się z Nikołajem Bucharinem. W wieku 14 lat wstąpił do partii bolszewickiej. Po zwolnieniu z aresztu, gdzie spędził 5 miesięcy, w 1908 wyjechał do Francji, aby uniknąć procesu za działalność rewolucyjną. W 1910 zadebiutował wydając pierwszy tomik wierszy Stichi ().

Do rewolucji październikowej początkowo odniósł się wrogo, ale w 1923 podjął działalność publicystyczną w charakterze korespondenta radzieckiej gazety „Izwiestija” na Zachodzie, stając się częścią establishmentu. W latach 1936–1939 przebywał w Hiszpanii jako korespondent wojenny. W latach 1941–1945 korespondent wojenny z walk z III Rzeszą. Jako pisarz i publicysta cieszący się dużym autorytetem na Zachodzie wspierał propagandę państwową, tuszując zbrodnie stalinizmu.