W tym samym roku Teofil postanowił rozpocząć studia specjalistyczne we Fryburgu w Szwajcarii. Na Uniwersytecie Katolickim studiował etnologię i religioznawstwo u księdza W. Schmidta, prahistorię i archeologię u oraz lingwistykę u E. Crosa. Pod kierunkiem księdza W. Schmidta napisał rozprawę zatytułowaną Die Familie bei den Jakuten, na podstawie której uzyskał tytuł doktora.

Lata 1942–1948 były okresem współpracy Teofila z W. Schmidtem oraz z redakcją czasopisma „Anthropos” w Posieux koło Fryburga Szwajcarskiego, gdzie był odpowiedzialny za działy poświęcone Europie Wschodniej oraz Azji Północnej i Środkowej. W „Anthropos” opublikował dwie rozprawy w języku polskim – Mieszkanie u Jakutów oraz Garncarstwo u Jakutów. Zajmował się również opieką duszpasterską nad uchodźcami i internowanymi żołnierzami polskimi w Szwajcarii, a następnie pracował w Adelboden z grupą ok. 600 dzieci warszawskich.

W roku 1948 wrócił do Polski, gdzie zaczął wykładać teologię fundamentalną, etnologię, lingwistykę, misjologię i antropologię w Misyjnym Seminarium Duchownym Księży Werbistów w Pieniężnie oraz w Warmińskim Seminarium Duchownym w Olsztynie.