Konspiracja antykomunistyczna W czerwcu 1945 podjęła pracę w wywiadzie Delegatury Sił Zbrojnych na Kraj, organizującej konspirację antykomunistyczną. Od września pracowała również dla Zrzeszenia „Wolność i Niezawisłość”. Przyjęła pseudonim „Zygmunt”. 26 sierpnia 1946 UB założyło „kocioł” w jej mieszkaniu, ostrzeżona przeczekała pierwszą falę aresztowań w Krakowie. Po zaplanowaniu ucieczki z kraju, wyjechała do Warszawy, gdzie ukrywała się u dawnej koleżanki z Auschwitz-Birkenau Krystyny Żywulskiej. 30 października została aresztowana przez jej męża Leona Andrzejewskiego.
Po trwającym 11 miesięcy śledztwie, 29 września 1947 skazano ją na karę śmierci. Wyrok został jednak uznany za nieadekwatny do jej przewinień i w ponownym procesie, który odbył się 30 grudnia, Rachwałową skazano na karę śmierci, utratę praw publicznych i obywatelskich oraz przepadek mienia. 14 lutego 1948 Bolesław Bierut złagodził jej karę do dożywotnego pozbawienia wolności. 10 maja 1955 wyrok zredukowano do 15 lat pozbawienia wolności i utraty praw na 5 lat, a 4 maja 1956, na podstawie ustawy o amnestii, do 10 lat więzienia i utraty praw publicznych na 2 lata i 6 miesięcy.