Dzwony odlano w jednej z najstarszych holenderskich ludwisarni – Petit & Fritsen w Aarle-Rixtel. W oknach znajdują się witraże odpowiadające rzeźbom usuniętym w latach 60. XX wieku i są oznakowane inicjałami fundatorów. Stacje drogi krzyżowej zawierają cytaty ze Starego Testamentu. W kościele znajduje się ambona z XVIII wieku.
Kościół z plebanią są częścią ścieżki dydaktycznej prowadzącej wzdłuż zabytków Duivendrechtu. W 2012 roku złożono wniosek o uznanie ich za zabytek krajowy, który został odrzucony. Po odwołaniu w 2013 podtrzymano tę decyzję. Ministerstwo argumentowało odmowę tym, że plebania i kościół reprezentują styl neoromański i dorobek Theo Asselera, który wówczas był już wystarczająco objęty ochroną w skali kraju. Podważono również krajowy wymiar zespołu budynków kościelnych i dwóch gospodarstw uznanych za zabytki rangi państwowej Anthoniushoeve i Sophiahoeve. W związku z tym w 2018 władze gminy Ouder-Amstel nadały kościołowi i plebanii status zabytku gminnego.
Przypisy
Kategoria:Kościoły rzymskokatolickie w Holandii Kategoria:Kościoły i klasztory werbistów Kategoria:Świątynie pod wezwaniem św. Urbana Kategoria:Hasła utworzone w ramach Tygodni Tematycznych 2019 Kategoria:Zabytkowe kościoły w Holandii