Aleksander Nosarzewski (ur. 15 sierpnia 1898 w Kamienskoje, zm. między 16 a 19 kwietniaУБИТЫ В КАТЫНИ, Москва Общество «Мемориал» – Издательство «Звенья» 2015, s. 537. 1940 w Katyniu) – major piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Był synem Franciszka i Julii ze Skalskich. Członek Polskiej Organizacji Wojskowej. Został przyjęty do Wojska Polskiego z „grupy byłych Legionów Polskich”. Żołnierz 1 pułku piechoty Leg. Uczestnik wojny polsko-bolszewickiej. W 1922 był oficerem 32 pułku piechotyLista starszeństwa oficerów zawodowych, Warszawa 1922, s. 81. W 1924 służył w stopniu porucznika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 873 lokatą w 75 pułku piechoty. 1 stycznia 1928 został awansowany do stopnia kapitana (starszeństwo z dniem awansu i 109 lokatą). Na początku 1935 został przeniesiony z 75 pp do Korpusu Ochrony Pogranicza. Ukończył kurs dla dowódców kompanii (1934). Do stopnia majora awansował ze starszeństwem z dniem 19 marca 1937. Był komendantem obwodu przysposobienia wojskowego oraz wykładowcą w Centralnego Instytutu Wychowania Fizycznego w Warszawie. Zajmował się sportem strzeleckim. Pisał artykuły do gazet. W marcu 1939 był komendantem oddziału wojskowego na Akademii Wychowania Fizycznego.