Po śmierci Juareza władzę przejmuje Porfirio Diaz, który w czasie swoich dyktatorskich rządów promuje program rozwoju gospodarczego, głównie dzięki kapitałowi zagranicznemu. Z polityki tej skorzystała także Puebla, która swój rozwój zawdzięczała rolnictwu, hodowli bydła oraz włókiennictwu. Dodatkowo wybudowane zostały liczne połączenia kolejowe i drogowe co ułatwiło wymianę handlową.
W 1910 r. rozpoczyna się rewolucja meksykańska. Na terenie Puebli znowu toczyły się zacięte walki. Chłopi również powstali przeciwko niesprawiedliwej strukturze własności, ich walkę koordynował słynny przywódca – Emiliano Zapata. Po wyjaśnieniu sytuacji politycznej w kraju chłopi zostali spacyfikowani a ich żądania zostały spełnione dopiero w latach 30. przez Lazaro Cardenasa.
Po rewolucji Puebla w dalszym ciągu pozostawała rolniczym stanem a jej wiejscy mieszkańcy w dużej części cierpieli ubóstwo. Wiejskie obszary tylko w niewielkiej części korzystały z owoców wzrostu gospodarczego.
Warunki geograficzne i klimatyczne Krajobraz Puebli ma charakter górzysty, szerokie doliny przecinają teren na dużych wysokościach. W jednej z nich jest położona stolica stanu.
Najwyższymi wulkanami są: Citlaltépetl (Pico de Orizaba) – 5 700 m, Popocatépetl – 5 450 m, Malinche (Matlalcueyatl) – 4 461 m.