Obóz jeniecki NKWD w Putywlu – obóz jeniecki Ludowego Komisariatu Spraw Wewnętrznych ZSRR dla przetrzymywania jeńców polskich z tzw. pierwszej grupy, a później obóz jeniecki dla żołnierzy z krajów nadbałtyckich.
Mieścił się na drodze Sumy – Głuchów w klasztorze safroniewskim, obok wioski Nowa Słoboda, 40 km od Putywla i 12 km od stacji kolejowej Tiotkino na linii Sumy – Worożba – Drużba.
Historia Obóz powstał na podstawie rozkazu nr 0308i z dnia 19 września 1939 roku komisarza spraw wewnętrznych NKWD ZSRR Ławrientija Berii jako obóz rozdzielczy dla jeńców polskich. Na podstawie tego rozkazu powstały także obozy w: Juchnowie (obwód smoleński), Kozielszczynie (obwód połtawski), Putywlu (obwód sumski), Orankach (obwód gorkowski), Ostaszkowie (obwód kaliniński), Starobielsku (obwód woroszyłowgradzki), Kozielsku i Juży. Już 15 września obóz putywlski został przeznaczony dla jeńców z Frontu Ukraińskiego. Zgodnie z wytycznymi dowództwa Armii Czerwonej jeńcy trafiali najpierw do punktów zdawczo-odbiorczych NKWD w Jarmolińcach, Kamieńcu Podolskim, Olewsku, Szepietówce i Frydrychówce (Wołoczyskach). Zorganizowano jeszcze dodatkowy punkt zborny dla jeńców w Krzywinie. Zgodnie z rozkazami, pierwsze transporty zostały odesłane wieczorem 20 września 1939 roku.