mały|alt=Osoba zmartwiona brakiem możliwości korzystania ze smartfonu (zdjęcie ilustracyjne)|Osoba zmartwiona brakiem możliwości korzystania ze smartfonu (zdjęcie ilustracyjne) Nomofobia (z ang. nomophobia, od no mobile phone phobia) – potoczne określenie lęku lub silnego dyskomfortu psychicznego związanego z brakiem możliwości korzystania z telefonu komórkowego lub smartfonu oraz z utratą łączności z Internetem. W literaturze opisuje się ją jako lęk przed utratą kontaktu ze smartfonem i siecią oraz związany z tym niepokój, napięcie i unikanie sytuacji, w których korzystanie z urządzenia byłoby niemożliwe.
Nomofobia nie figuruje jako odrębna jednostka chorobowa w obowiązujących klasyfikacjach, takich jak DSM-5 czy ICD-11, bywa jednak rozpatrywana jako rodzaj specyficznej fobii sytuacyjnej albo przejaw uzależnienia behawioralnego od smartfonu i mediów cyfrowych.
Termin pojawił się po raz pierwszy w 2008 roku w badaniu zleconym przez brytyjską pocztę (UK Post Office), prowadzonym na grupie ponad 2000 użytkowników telefonów komórkowych w Wielkiej Brytanii. Badanie to sugerowało, że ponad połowa badanych odczuwa znaczny niepokój, gdy zgubi lub straci telefon, wyczerpie się bateria albo gdy nie ma zasięgu.