Niektóre budynki akademickie wybudowano na tym obszarze później w całkiem innym stylu, np. Kampus Banacha Akademii Medycznej, później Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego.
Zrealizowaną inwestycją planowanej Dzielnicy Wiedzy był gmach główny Szkoły Głównej Planowania i Statystyki, czyli kontynuatorki WSH. Jan Witkiewicz częściowo zmodyfikował swój przedwojenny projekt, otrzymując Nagrodę Państwową, a budynek ukończony w 1956 uznano za wzorcowy przykład socrealizmu. Udało się również rozbudować inną przedwojenną uczelnię – SGGW, przy czym zgodnie z pierwotnym planem Dzielnicy Wiedzy wybudowano pawilon III przeznaczony na rektorat. Pozostałe budynki wybudowano później z mniejszym rozmachem i nie są uznawane za wyróżniające się. Obok SGGW i SGPiS postawiono budynek jednostki o pokrewnym charakterze – Głównego Instytutu Przemysłu Rolnego i Spożywczego. Według planów Hipolita Rutkowskiego gmach ten miał mieć kubaturę 100 000 m³. Ostatecznie jednak projekt uznano za nie dość socrealistyczny i zrealizowano uproszczoną wersję.