Propagował wikliniarstwo i spowodował obsadzenie wikliną terenów nad Wisłoką. Należał do Stronnictwa Katolicko-Ludowego i z jego listy został wybrany do Sejmu w 1922 roku. Mandat poselski sprawował do 1927 roku.
Sprawował szereg innych funkcji społecznych, także w Mielcu, m.in. okresowo był członkiem Rady Nadzorczej Spółdzielni „Konsum” i prezesem Towarzystwa Kółek Rolniczych. Napisał „Wspomnienia”, które zostały opublikowane w t. 2 „Wiejscy działacze społeczni”, wydawanym w Warszawie w 1938 r.
Od pierwszych miesięcy okupacji hitlerowskiej był bacznie obserwowany przez służby bezpieczeństwa - 10 listopada 1939 r. został umieszczony przez Niemców na liście zakładników (jako nr. 8), zagrożonych śmiercią w przypadku powtarzania się polskich akcji sabotażowych lub zbrojnych. Mimo tego nieustającego zagrożenia prowadził z żoną tajne nauczanie. Po wojnie został aresztowany przez Urząd Bezpieczeństwa, ale zwolniono go wobec braku dowodów jakiejkolwiek winy. W 1946 r. wyjechał do Prokocimia. Zmarł w 1958 roku, w Gołębiówce pod Kałuszynem.