Wczesne syntezatory były monofoniczne, lecz szybkie postępy w miniaturyzacji układów elektronicznych oraz rozwój układów scalonych pozwoliły na miniaturyzację instrumentów oraz osiągnięcie polifonii. Pierwszymi polifonicznymi syntezatorami były Polymoog i Oberheim 4 Voice. Wkrótce powstały syntezatory ściśle polifoniczne, nie posiadające ograniczenia w liczbie głosów.
W początku lat 70. XX w. produkcją syntezatorów zajmowało się kilkanaście firm oferujących szeroką gamę instrumentów o różnorakich charakterystykach:
ARP Instruments – używany przez: Tony'ego Banksa, Herbiego Hancocka, Joe Zawinula, Depeche Mode, Alphaville, Jeana Michela Jarre’a; Akai – używany przez Grzegorza Ciechowskiego; Electronic Music Studios (Synthi) – używany przez: Pink Floyd, Hawkwind, Roxy Music; E-mu; Fairlight – używany przez: Jana Hammera, Petera Gabriela, Jeana Michela Jarre’a, Mike’a Oldfielda; Korg – używany przez: Bradleya Josepha, Janne’a Warmena; Moog Music – używany przez: Yes, Emerson, Lake and Palmer, Tony'ego Banksa, Nine Inch Nails; Novation – używany przez: Keitha Emersona, Jaya Metarria, Ricka Wakemana; Oberheim – wykorzystany m.in.