Alice Salomon (ur. 19 kwietnia 1872 w Berlinie, zm. 30 sierpnia 1948 w Nowym Jorku) – niemiecka popularyzatorka pracy socjalnej, pionierka ruchu kobiecego, członkini i współtwórczyni organizacji kobiecych (także o charakterze międzynarodowym), propagatorka idei internacjonalizmu, międzykulturowości, praw człowieka, kobiet i dzieci.

Życiorys Wywodziła się z rodziny żydowskiej. Była córką Alberta i Anny Salomonów. Ojciec zmarł, gdy była dzieckiem, co wpłynęło na obniżenie się statusu materialnego rodziny. W wieku siedemnastu lat straciła również siostrę. Od 1893 roku rozpoczęła samodzielne dokształcanie, m.in. uczestniczyła w wykładach Maxa Webera. Pod koniec XIX wieku zaprzyjaźniła się z Jeanette Schwerin, jedną z pionierek pracy socjalnej. Na lata 1900–1902 przypadł okres początków jej aktywnego życia społecznego i działalności związanej z emancypacją kobiet.

W latach 1902–1906 studiowała na Uniwersytecie Humboldtów w Berlinie i otrzymała dyplom doktora ekonomii. Żyła później pomiędzy Berlinem a Londynem, jak również podróżowała do Irlandii i Szkocji, gdzie poznała filantropkę Ishbel Hamilton-Gordon (Lady Aberdeen).