W czasie kampanii wrześniowej walczył jako pilot myśliwski w obronie Dęblina oraz wykonywał loty rozpoznawcze na samolotach PZL.23 Karaś w plutonie lotniczym Warszawskiej Brygady Pancerno-Motorowej. 19 września przekroczył granicę z Rumunią i został internowany. Uciekł i w listopadzie dotarł do Francji, gdzie odbył szkolenie na samolotach francuskich, jednak nie wziął udziału w walkach.
W czerwcu 1940 r. przybył do Anglii, gdzie otrzymał numer służbowy RAF 793304. Pracował jako instruktor w szkole nawigatorów w Staverton. Następnie otrzymał przydział do dywizjonu 307, skąd został przeniesiony do Polskiego Oddziału Transportowego Takoradi–Kair. W 1942 r. odbył przeszkolenie w El Ballah. W Afryce latał do grudnia 1945 r. następnie powrócił do Anglii. Został zdemobilizowany w stopniu chorążego.
Repatriował się do Polski w 1946 r. i rozpoczął pracę w Departamencie Lotnictwa Cywilnego Ministerstwa Komunikacji. Do końca życia pozostał związany z lotnictwem cywilnym. W latach 1947–51 był kierownikiem Szkoły Szybowcowej w Olsztynie, latał sportowo w Aeroklubie Warmińsko-Mazurskim, w 1951 r. brał udział w Samolotowych Mistrzostwach Polski w Inowrocławiu, gdzie zajął I miejsce.