Od 1978 do 1990 był zatrudniony w redakcji dziennika „Le Monde”. Od 1979 pełnił funkcję korespondenta na Europę Środkową i Wschodnią. Relacjonował m.in. wydarzenia w Polsce, w tym strajki w sierpniu 1980, I Krajowy Zjazd Delegatów NSZZ „Solidarność” i wprowadzenie stanu wojennego. W 1981 został wyróżniony prestiżową nagrodą dziennikarską Prix Albert-Londres. Od 1983 pracował jako korespondent w Waszyngtonie, a od 1988 w Moskwie. Po odejściu z „Le Monde” kierował redakcjami magazynu „L’Expansion” (1991–1993) i tygodnika „Le Nouvel Observateur” (1996–1999). Przez 27 lat był też felietonistą publicznej stacji radiowej France Inter, kończąc w niej pracę w 2018.
W wyborach w 2019 z listy zorganizowanej wokół prezydenckiego ugrupowania LREM uzyskał mandat posła do Europarlamentu IX kadencji. Z powodzeniem ubiegał się o reelekcję w 2024.
Publikacje 1995: Géopolitique 2002: L'Europe fédérale (współautor Philippe Labarde) 2007: Le Monde est mon métier. Le journaliste, les pouvoirs et la vérité (współautor Jean Lacouture) 2012: L’an I des révolutions arabes: décembre 2010 – janvier 2012 2014: Intime conviction.