V.).

W 1893 nawiązała współpracę z Minną Cauer celem utworzenia Grupy Dziewcząt i Kobiet do Pracy Socjalnej (Mädchen- und Frauengruppen für soziale Hilfsarbeit). W 1897 objęła kierownictwo tej grupy i opracowała program na rok, którego celem było szkolenie kompetentnych zawodowo kobiet pracujących w zakresie opieki społecznej.

Jako przewodnicząca Komisji ds. Inspekcji Przemysłu Kobiet Stowarzyszenia Niemieckich Organizacji Kobiet w 1894 złożyła petycję do Reichstagu, żądając, aby kobiety mogły zostać inspektorami w przemyśle. Prowadziła kampanię na rzecz współpracy między feministycznym ruchem klasy średniej, a jego proletariackim odpowiednikiem. Krótko przed śmiercią opublikowała pierwsze wydanie czasopisma Der Centralblatt des Bundes Deutscher Frauenvereine. Jej następcą została Alice Salomon, która dołączyła do grupy w 1895 i szybko stała się prawą ręką Jeanette Schwerin, traktując ją jako swoją mentorkęAgnieszka Kołodziej-Durnaś, Autobiografia Alice Salomon – struktury procesowe biografii a losy narodu niemieckiego, w: Przegląd Socjologii Jakościowej, tom VI, nr