Bitwa pod Moszczanicą – walki oddziałów 18 Dywizji Piechoty z jednostkami 1 Armii Konnej Siemiona Budionnego w okresie wojny polsko-bolszewickiej.

Marsz dywizji W nocy 8 lipca 1920 Grupa gen. Franciszka Krajowskiego opuściła Ostróg. Marsz odbywał się dwoma kolumnami wzdłuż Zbyteńki przez Obhów na Dubno. Na skutek przeciągających się walk pod Buderażem maszerowano w dzień. Droga na Obhów była piaszczysta i trudna do pokonania, zarówno dla piechoty, jak i dla artylerzystów. W Moszczanicy lewa kolumna zmyliła kierunek i weszła na marszrutę kolumny prawej, a na mostku w okolicach wsi Stupno nastąpiło stłoczenie taborów, artylerii i piechoty.

Walki dywizji Unieruchomienie dywizji wykorzystał przeciwnik i o 9.00 uderzył w jej straż tylną pod Moszczenicą. Inne oddziały sowieckie zastąpiły drogę straży przedniej pod Obhowem. W zasadzie 18 DP znalazła się w okrążeniu w dolinie Zbyteńki. Zadanie walki z kozakami uderzającymi od tyłu otrzymał dowódca XXXVI Brygady Piechoty gen. Mieczysław Linde. W tym celu do działań rozwinął się 145 pułk piechoty i III/144 pp oraz trzy baterie 18 pułku artylerii polowej i bateria 18 pułku artylerii ciężkiej. I i III bataliony 145 pp przeszły do kontrataku na bagnety. Po dwugodzinnej walce straż tylna rozpoczęła odwrót, cały czas pozostając w kontakcie ogniowym z nieprzyjacielem.