Iwan Iwanowicz Kucenko (ros. Иван Иванович Куценко, ur. 1913 we wsi Torgowoje obecnie w rejonie zawietinskim w obwodzie rostowskim, zm. 28 marca 1945 pod Gdańskiem) – radziecki wojskowy, kapitan, uhonorowany pośmiertnie tytułem Bohatera Związku Radzieckiego (1945).
Życiorys Miał wykształcenie niepełne średnie, pracował w sowchozie, od 1935 do 1939 odbywał służbę w Armii Czerwonej. W lipcu 1941 ponownie został powołany do armii, od października 1941 uczestniczył w wojnie z Niemcami, walczył na Froncie Kalinińskim, 20 listopada 1941 został ciężko ranny. Po wyleczeniu został skierowany na kursy „Wystrieł”, po ukończeniu których w listopadzie 1943 wrócił na front, walcząc kolejno na 1 i 2 Froncie Ukraińskim oraz 1 i 2 Białoruskim jako zastępca dowódcy i dowódca batalionu piechoty i zastępca dowódcy 342 pułku piechoty 136 Dywizji Piechoty 47 Korpusu Piechoty 70 Armii. Brał udział w operacji kijowskiej, żytomiersko-berdyczowskiej, korsuń-szewczenkowskiej, lwowsko-sandomierskiej, mławsko-elbląskiej i pomorskiej.