W latach 1800–1804 prowadził serię wykładów o muzyce na Uniwersytecie Oksfordzkim, które kontynuował w latach 1804–1807 w londyńskim Royal Institution. Od 1807 roku działał na stałe w Londynie. Zrezygnował z profesury, zajmując się w następnych latach grą na organach, koncertowaniem i udzielaniem prywatnych lekcji. W 1809 roku zorganizował koncert monograficzny z okazji 50. rocznicy śmierci Georga Friedricha Händla. Propagował także twórczość J.S. Bacha. W 1812 roku wystawił, cieszące się dużą popularnością, oratorium Palestine. W latach 1814–1819 i 1828–1832 był członkiem Royal Philharmonic Society. Od 1822 do 1832 roku był dyrektorem Królewskiej Akademii Muzycznej, gdzie wykładał harmonię, kontrapunkt i kompozycję. W 1832 roku w następstwie skandalu obyczajowego, po tym, jak – zachwycony jej grą – ucałował jedną ze swoich uczennic, został zmuszony do wycofania się z życia publicznego. Pod koniec życia poświęcił się malarstwu i pisaniu pamiętników.
Twórczość thumb|Obraz Williama Crotcha Windsor Castle W zakresie formy i języka muzycznego pozostawał pod silnym wpływem G.F. Händla. Skomponował m.in.