Załoga składała się z 620 oficerów i marynarzy.
Napęd składał się z pojedynczej poziomej 2-cylindrowej maszyny parowej pojedynczego rozprężania, napędzającej pojedynczą śrubę o średnicy 6,62 m. Parę wytwarzało siedem kotłów parowych z trzydziestoma paleniskami. Spaliny odprowadzane były przez pojedynczy komin umieszczony na śródokręciu. Układ napędowy miał moc 3619 KM, co pozwalało na rozwinięcie prędkości 12,83 węzła, chociaż podczas testów prędkości przeprowadzonych 9 maja 1871 roku okręt osiągnął prędkość 13,29 węzła. Przy pełnej prędkości okręt miał zasięg 2840 Mm. Dodatkowo okręt został wyposażony w trzymasztowy takielunek o powierzchni 3112 m². W 1886 roku jego powierzchnię ożaglowania zmniejszono do 1404 m².
Uzbrojenie i opancerzenie „Lissa” była pancernikiem kazamatowym, a jej uzbrojenie składało się z dwunastu ładowanych odprzodowo armat Kruppa kal. 229 mm. Dziesięć z nich zostało zamontowanych w opancerzonej baterii burtowej na śródokręciu, z furtami działowymi 1,96 m nad poziomem wody. Pozostałe dwie umieszczone były w reducie, wiszącej bezpośrednio nad główną kazamatą. W ten sposób górne armaty w pewnym zakresie prowadzić ogień do przodu i do tyłu. Armaty te mogły przebić żelazny pancerz o grubości 264 mm.