thumb|240px|Aniela Szlemińska na afiszu warszawskiej „Café Fenix”, 1944 Aniela Szlemińska (ur. w Winnicy, zm. 3 kwietnia 1964 w Krakowie) – polska śpiewaczka operowa (sopran) i pedagog.
Życiorys Urodziła się w rodzinie Ludwika i Anny Masiorów. W 1910 wyszła za mąż za Józefa Szlemińskiego (1889–1980), który był dyrektorem firmy naftowej „Rekord” w Borysławiu. Po ślubie podjęła naukę śpiewu. Najpierw uczyła się u Zofii Frankowskiej i Czesława Zaremby, a następnie ukończyła Konserwatorium Polskiego Towarzystwa Muzycznego we Lwowie. Na początku lat 20. kształciła się także w szkole dramatycznej.
Debiutowała w Operze Lwowskiej rolą Rozyny w Cyruliku sewilskim. Śpiewała w Operze Poznańskiej, a potem Lwowskiej. W 1931 rozpoczęła pracę w Polskim Radiu w Warszawie. Równocześnie koncertowała w Danii, Stanach Zjednoczonych, Niemczech, Łotwie i Węgrzech. Po zajęciu Lwowa przez wojska sowieckie pracowała w rozgłośni lwowskiego radia. Po rozpoczęciu wojny niemiecko-rosyjskiej w czerwcu 1941 przeniosła się do okupowanej Warszawy, gdzie wraz z innymi artystami śpiewała w kawiarniach i restauracjach.