W 1987 należał do założycieli regionalistycznej partii Unii Walenckiej. Został jej liderem i bezskutecznie kandydował do Parlamentu Europejskiego (ugrupowanie uzyskało 0,84% poparcia). Przeszedł następnie do Partii Ludowej, znajdując się w jej władzach krajowych. W 1989 z jej ramienia uzyskał mandat w Parlamencie Europejskim. Początkowo pozostawał niezrzeszony, we wrześniu 1989 dołączył do Europejskiego Sojuszu Demokratycznego. Należał m.in. do Komisji ds. Rolnictwa, Rybołówstwa i Rozwoju Wsi oraz Komisji ds. Polityki Regionalnej, Planowania Regionalnego i Stosunków z Władzami Regionalnymi i Lokalnymi. Z mandatu eurodeputowanego zrezygnował w czerwcu 1993, kiedy został wybrany do Kongresu Deputowanych z okręgu Walencja. W parlamencie przewodniczył komitetowi ds. infrastruktury i środowiska. W kolejnych wyborach w 1996 uzyskał fotel w Senacie, który utrzymał do 2000.
Żonaty z Maríą Dolores Gras Verdú, ma troje dzieci.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci uczelni w Paryżu Kategoria:Hiszpańscy dyplomaci Kategoria:Hiszpańscy inżynierowie Kategoria:Hiszpańscy przedsiębiorcy Kategoria:Hiszpańscy posłowie do Parlamentu Europejskiego III kadencji Kategoria:Hiszpańscy senatorowie (od 1977) Kategoria:Politycy Partii Ludowej (Hiszpania) Kategoria:Posłowie do Kongresu Deputowanych Kategoria:Urodzeni w 1941