Julia Hall Bowman Robinson (ur. 8 grudnia 1919 w Saint Louis, zm. 30 lipca 1985 w Oakland) – amerykańska matematyczka, znana ze swoich badań nad teorią równań diofantycznych w kontekście dziesiątego problemu Hilberta.

Życiorys Dzieciństwo Gdy Julia miała 2 lata, zmarła jej matka. Wychowywali ją dziadkowie w maleńkiej mieścinie liczącej zaledwie 4 domy na pustyni w Arizonie. Jako dziecko Julia wolno uczyła się mówić, z kolei bardzo wcześnie zafascynowała się liczbami naturalnymi – to właśnie ich dotyczą pierwsze wspomnienia Julii z dzieciństwa. Gdy ojciec Julii poślubił inną kobietę, ponownie zamieszkał z dziećmi i wielokrotnie zmieniali miejsce zamieszkania. Gdy miała 9 lat, zachorowała na szkarlatynę oraz gorączkę reumatyczną, i przez rok musiała leżeć w łóżku. Pierwsza zaatakowała szkarlatyna, w wyniku czego jej rodzina została poddana kwarantannie na miesiąc, a natychmiast po wyleczeniu szkarlatyny pojawiła się gorączka reumatyczna. Dziewczynka w ten sposób przez ponad dwa lata nie pobierała żadnej nauki w szkole. Jej serce zostało poważnie uszkodzone. Lekarze uważali, że Julia umrze nim skończy 40 lat. Po przebyciu chorób, zaczęła edukację szkolną od samego początku. Już od wieku dziecięcego wykazywała zdolności matematyczne, a wolny czas spędzała grając w skomplikowane gry liczbowe przy użyciu kamieni.