Architektura Kościół murowany, orientowany. Pierwotnie gotycki, barokowo przebudowany. Jednonawowy, z poligonalnie zamkniętym prezbiterium, bezwieżowy, nakryty dachami dwuspadowymi. Przy północnej stronie prezbiterium ośmioboczna wieżyczka z maswerkowymi oknami, nakryta dachem wieżowym. Na niej dzwon „Św. Elżbieta” z roku 1766 oraz o pięć lat młodszy dzwon „św. Helena”. Na fasadzie, nad gotyckim portalem, kamienna, trójdzielna edykuła z rzeźbami przedstawiającymi (kolejno od lewej) św. Elżbietę, św. Helenę i św. Barbarę. Środkowa rzeźba (św. Helena) gotycka, z ok. 1400 r.wg Libor Čech:HISTORICKÉ PAMIATKY. Trnava Obok masywny, kamienny krzyż, dzieło miejscowego kamieniarza Ignáca Malczera z 1739 r. W prezbiterium (najstarsza część świątyni) i nawie gotyckie sklepienia krzyżowo-żebrowe. W murze prezbiterium kamienne, gotyckie sakramentarium, zamknięte kutą kratą. W oknach barwne witraże.
Ołtarz główny neogotycki, z końca XIX w. W kaplicy południowej jedyny w Trnawie ołtarz szafiasty (tablicowy). Konstrukcja i część centralna z rzeźbiarskim przedstawieniem Serca Bożego z ok. 1700 r., boczne skrzydła późnogotyckie z ok.