W roku 1949 komunistyczne władze nakazały klubowi wstąpić do Związkowego Klubu Sportowego „Budowlani” – jako sekcja wioślarska. Patronem klubu były w tym okresie Zakłady Stolarki Budowlanej, a zarząd przejęli działacze narzuceni odgórnie. Po 1955 roku nazwę zmieniono na Płocki Klub Wioślarski „Budowlani”, a na fali odwilży gomułkowskiej wrócili dawni działacze. W 1958 roku rozpoczęto budowę nowoczesnej siedziby, położonej na lądzie. Na jej terenie znajdował się m.in. pierwsza w Płocku kryta pływalnia. Ośrodek sportowy został ukończony w roku 1963, kiedy to pracę w klubie podjął Bohdan Karwowski, trener uznany za twórcę „płockiej szkoły wioślarstwa”. Jego metody szkoleniowe szybko przyniosły efekty, a zawodnicy zaczęli odnosić sukcesy, najpierw juniorskie, a w latach 70 – seniorskie. Od Monachium w 1972 regularnie reprezentowali Polskę na igrzyskach olimpijskich. Możliwe to było m.in. za sprawą bogatego sponsora, Przedsiębiorstwa Budownictwa Przemysłowego „Petrochemia”, które sfinansowało w 1974 budowę typowo wioślarskiej części ośrodka – basenu wioślarskiego i siłowni.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Płockie Towarzystwo Wioślarskie · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.