Szybowiec był testowany do jesieni 1932 roku, kiedy uległ uszkodzeniu. Naprawy nie przeprowadzono.
Konstrukcja Jednomiejscowy wolnonośny szybowiec doświadczalny w układzie bezogonowca.
Skrzydło o obrysie trapezowym, dwudźwigarowe, niedzielone. Kryte sklejką i płótnem. Wyposażone w dwudzielne lotki kryte płótnem, o napędzie linkowym. Część przykadłubowa lotek służyła jako stery wysokości, część zewnętrzna spełniała rolę normalnych lotek.
Kadłub o konstrukcji półskorupowej, o przekroju owalnym stanowił integralną część środkowej części płata. Kabina zakryta, wyposażona tablicę przyrządów i stery. Pedały sterów kierunku uruchamiane niezależnie od siebie. Z przodu kadłuba zaczep do startu przy pomocy lin gumowych i hak do lotów na holu.
Usterzenie pionowe dwudzielne, umieszczone na końcach płata. Dolna część służyła jako podpórki, była kryta sklejką. Płyty usterzenia pionowego mogły być wychylane na zewnątrz pod kątem 60°, dzięki czemu służyły jako hamulce aerodynamiczne. Stery o napędzie linkowym.
Podwozie jednotorowe złożone z podkadłubowej płozy jesionowej amortyzowanej dętką.
Przypisy
Kategoria:Polskie szybowce