W 1934 eskadra odbywała szkołę ognia lotniczego w Krakowie, po czym odleciała na szkołę ognia artylerii do Brześcia. Przerwę w ćwiczeniach letnich wykorzystano na wykonywanie lotów nocnych. Od 30 sierpnia współpracowała z 30 Poleską Dywizją Piechoty i grupą pancerno–motorową. W 1935 załogi doskonaliły umiejętności podczas ćwiczeń zimowych i letnich z oddziałami wojsk lądowych. W lutym 1936 personel latający przebywał na kursie narciarskim w Worochcie. Pod koniec lutego klucz eskadry współpracował na ćwiczeniach zimowych z Brygadą KOP „Podole” w rejonie Czortkowa, a na przełomie maja i czerwca 2 klucze pracowały na poligonie Brześć z 11 Grupą Artylerii, po czym odleciały na koncentrację lotnictwa w Warszawie. Po imponującej defiladzie powietrznej w dniu 6 sierpnia eskadra powróciła do Sknilowa.
W 1937 eskadra ćwiczyła na terenie Wołynia i Podola. Zimowe ćwiczenia w 1938 odbyła w rejonie Tarnopola współpracując z 12 Dywizją Piechoty, a szkołę ognia w czerwcu na poligonie Błędów. We wrześniu eskadra w pełnym składzie wzięła udział w wielkich manewrach na Wołyniu, operując z lotnisk Wielick i Łuck. W tym też roku eskadra przezbroiła się w samoloty PZL-23 „Karaś".