thumb|240px|Denar Sieciecha z monogramem Denar Sieciecha – pierwsza polska moneta prywatna, a zarazem jedyna nieksiążęca między X a XII w, bita w co najmniej dwóch mennicach przez palatyna Sieciecha za rządów Władysława I Hermana, wypuszczona w drugiej połowie przedostatniego dziesięciolecia XI w.
Palatyn Sieciech, nie wiadomo czy na podstawie jakiegoś przywileju, czy samowolnie (według oskarżeń kronikarza zwanego Gallem), wyemitował przynajmniej dwa typy denarów:
z krzyżem (starszy typ, ok. 1085 r.), będący jednym z wielu naśladownictw denarów krzyżowych, z monogramem (młodszy typ, ok. 1090 r.).
Awers obu typów denarów jest identyczny i przedstawia dwie pałąkowate linie połączone pośrodku prostą – znak rodowy Sieciecha, w legendzie zaś umieszczono imię: „ZETEH”, potem także „ZETKEN”.