Został zwierzchnikiem Kościoła w Brandenburgii. W latach 1951–1961 działał na terenie Berlina Wschodniego, w latach 1957–1961 był przewodniczącym Rady Ewangelickiego Kościoła Unii. Po wzniesieniu muru berlińskiego został usunięty z Berlina Wschodniego. Następnie stanął na czele Kościoła Ewangelickiego w Niemczech jako jego prezes (1961–1967).
Wiele wysiłku poświęcił sprawie odpowiedzialności Niemców za wydarzenia II wojny światowej i pojednaniu niemiecko-polskiemu. Był głównym redaktorem głośnego dokumentu rozliczeniowego zwanego „Memorandum wschodnim” (Ostdenkschrift) z 1965 dotyczącego wypędzeń ludności niemieckiej z dawnych wschodnich terenów Rzeszy i wschodniej granicy wytyczonej w 1945.
W uznaniu jego dokonań dla pojednania polsko-niemieckiego w 1985 Senat Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie nadał mu tytuł doktora honoris causa50 lat Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej 1954–2004, red. Marek Ambroży, Warszawa 2005 , s. 109..
Wybrane publikacje Für ein politisches Gewissen der Kirche (1972) Brücken und Breschen (1977)
Przypisy
Kategoria:Doktorzy honoris causa Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie Kategoria:Historia protestantyzmu w Niemczech Kategoria:Kościół Wyznający Kategoria:Ludzie urodzeni w Gorzowie Wielkopolskim Kategoria:Niemieccy duchowni protestanccy Kategoria:Urodzeni w 1902 Kategoria:Zmarli w 1990