W 1775 roku Izbica była siedzibą kahału (gminy żydowskiej), zaś w 1754 roku założony został cmentarz żydowski (kirkut).
W latach 1763–1791 notuje się w miejscowości 29 domów mieszkalnych (150 mieszkańców) i 16 dymów (1776/1777), zaś w 1810 roku 47 domów (wszystkie drewniane) w których mieszkały 173 osoby. Lustracja z 1789 roku określa dochód z Izbicy: Żydzi z miasteczka Izbica płacą do zamku placowe, które do arendy jest przyłączone. Oprócz tego zaś podczas żniwa na żniwaków dają zł 9.
Po 1772 roku Izbica weszła w skład zaboru austriackiego, zaś w 1795 roku dobra tarnogórskie (w tym Izbica) zostały przejęte przez zaborcę austriackiego jako dobra kameralne.