thumb|400px| Konwencja o prawach osób niepełnosprawnych – umowa międzynarodowa ONZ dotycząca praw człowieka, której celem jest ochrona praw i godności osób niepełnosprawnych. Strony Konwencji są zobowiązane do promowania, ochrony i zapewnienia pełnego korzystania z praw człowieka przez osoby niepełnosprawne oraz zapewnienia im pełnej równości na mocy prawa. Konwencja posłużyła jako główny katalizator w globalnym ruchu, który od postrzegania osób niepełnosprawnych jako beneficjentów akcji charytatywnych, leczenia i społecznej ochrony w kierunku postrzegania ich jako równych członków społeczeństwa objętych prawami człowieka. Jest to również jedyny instrument ONZ w dziedzinie praw człowieka o wyraźnym zamiarze zrównoważonego rozwoju. Konwencja ta jest pierwszym traktatem o prawach człowieka podpisanym w XXI wieku.

Tekst został przyjęty przez Zgromadzenie Ogólne Organizacji Narodów Zjednoczonych 13 grudnia 2006 roku i otwarty do podpisu 30 marca 2007 roku. Po ratyfikacji przez dwudziestą stronę Konwencja weszła w życie 3 maja 2008 roku. Według stanu z października 2018 roku Konwencję podpisały i ratyfikowały 172 państwa, w tym Unia Europejska (która ratyfikowała ją 23 grudnia 2010 roku jako wszystkie jej państwa członkowskie).