W 1901 roku był współzałożycielem Towarzystwa Fotograficznego Warszawskiego. Był współtwórcą Komisji Fotograficznej przy Polskim Towarzystwie Krajoznawczym, był członkiem założycielem Kasy Emerytalnej i Pomocy dla Fotografów. W 1904 roku został członkiem komitetu redakcyjnego miesięcznika Fotograf Warszawski, będącego organem Towarzystwa Fotograficznego Warszawskiego. Stanisław Szalay był zwolennikiem oraz prekursorem fotografii barwnej. Jego fotografie były prezentowane na wystawach fotograficznych; indywidualnych oraz zbiorowych (m.in. Krajobraz Polski w Warszawie – wystawa indywidualna w 1912). Miejsce szczególne w jego twórczości zajmowała fotografia architektury, fotografia pejzażowa, fotografia portretowa oraz fotografia socjologiczna.
Stanisław Szalay prowadził aktywną działalność publicystyczną – wielokrotnie zamieszczał zdjęcia oraz artykuły o fotografii w miesięcznikach Światło, Fotograf Warszawski. Wydał własne książki poświęcone fotografii – Przepisy dla fotografów, miłośników i zawodowych – w 1901 roku (wydawnictwo wznawiane w latach 1910, 1912, 1914, 1929, 1930), Pierwsze zasady fotografii – w 1904 roku oraz przetłumaczył z niemieckiego i wydał Podręcznik fotografii praktycznej.