17 września 1939 rozpoczął się w Biłgoraju okres okupacji niemieckiej. Później miasto zostało jeszcze zaatakowane przez polskie jednostki kawaleryjskie Garnizonu Kowel płk. Leona Koca, wchodzące w skład oddziałów płk. Tadeusza Zieleniewskiego. W dniach 28 września–3 października 1939 w mieście trwała okupacja sowiecka. Później do Biłgoraja wrócili Niemcy, których okupacyjne władze opuściły miasto dopiero w lipcu 1944. W wyniku działań wojennych z 1939 miasto było zupełnie zrujnowane, gdyż zniszczeniu uległo około 80% zabudowy. Uznaje się, że w 1939 Biłgoraj był najbardziej zniszczonym miastem województwa lubelskiego.

Upamiętnienie W Biłgoraju, w granicach dzielnicy Puszcza Solska, znajduje się ulica imienia Armii „Kraków”. Przy tej ulicy, w pobliżu szpitala, stoi pomnik w formie kamiennego głazu. Na pomniku znajduje się tablica z napisem Pamięci poległych w walce z Niemcami hitlerowskimi we wrześniu 1939 roku. Szczątki żołnierzy, którzy w 1939 zostali pochowani na doraźnie urządzonym cmentarzu przy szpitalu w Biłgoraju, w 1951 zostały ekshumowane i przeniesione do wydzielonej kwatery na Rotundzie w Zamościu. Groby ofiar bitwy znajdują się też na cmentarzach przy ul. Lubelskiej i przy al. Jana Pawła II w Biłgoraju.

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Bitwy kampanii wrześniowej Kategoria:Historia Biłgoraja