Historia Skala handlu międzynarodowego w Afryce jest uznawana za relatywnie ograniczoną, stanowiąc tylko ok. 10-16% aktywności gospodarczej na tym kontynencie – dla porównania, w Azji Południowo-Wschodniej jest to 25-51% (zależnie od definicji).
Projekt umowy ogłoszono na 18 sesji Zgromadzenia Unii Afrykańskiej w 2012. Negocjacje uruchomiono w czerwcu 2015 z udziałem COMESA, EAC i SADC w Johannesburgu, i kontynuowano w trakcie sesji negocjacyjnych w Addis Abebie w 2016. Zgodnie z wstępnym projektem, porozumienie ma znieść cła na 90% dóbr i usług z wejściem w życie, a na pozostałe 10% po upłynięciu okresu przejściowego.
Reprezentanci części państw, w szczególności Nigerii, wyrażali w trakcie negocjacji obawy o spadek wpływ z ceł i trudność prowadzenia samodzielnej polityki gospodarczej we wspólnym bloku handlowym. Na kwiecień 2019, Nigeria pozostaje największą gospodarką afrykańską, która nie sygnowała umowy. Według komentarzy m.in. PCSA i AfricaNews, rząd tego państwa mógł ulec lobbingowi lokalnego biznesu i związków zawodowych. Oszacowania UNCTAD sugerują, że liberalizacja celna pozbawi władze krajów ok. $4,1 mld wpływów z ceł, ale przyniesie obywatelom ponad $16 mld wzrostu gospodarczego.
Przypisy
Kategoria:Organizacje międzynarodowe Kategoria:Afrykańskie organizacje międzynarodowe Kategoria:Strefy wolnego handlu