Michaił Pietrowicz Wiktorow (Nowosiołow) (ros. Михаил Петрович Викторов (Новосёлов), ur. 1897 w Tomsku, zm. 9 sierpnia 1950 w łagrze w Ust'-Wymie w Komijskiej ASRR) – funkcjonariusz radzieckich służb specjalnych, major bezpieczeństwa państwowego.
Życiorys Od czerwca 1914 do lutego 1918 służył w rosyjskiej armii, a od lutego 1918 do lutego 1920 w Armii Czerwonej, w październiku 1918 został członkiem RKP(b). W lutym 1920 został pełnomocnikiem ałtajskiej gubernialnej Czeki, a w kwietniu 1922 pełnomocnikiem i później zastępcą szefa Wydziału Tajnego Głównego Zarządu Państwowej Ochrony Politycznej Republiki Dalekiego Wschodu, od października 1923 do września 1924 był szefem Wydziału Tajnego/Wydziału Kontrwywiadowczego Amurskiego Gubernialnego Oddziału GPU, a od września 1924 do listopada 1925 Wydziału Kontrwywiadowczego Zabajkalskiego Gubernialnego Oddziału GPU. Od listopada 1925 do października 1930 kierował Wydziałem Kontrwywiadowczym GPU Turkmeńskiej SRR, a od października 1930 do maja 1931 Wydziałem Specjalnym GPU Turkmeńskiej SRR, od maja 1931 do października 1932 był pomocnikiem szefa Wydziału Specjalnego OGPU Środkowoazjatyckiego Okręgu Wojskowego, a od października 1932 do stycznia 1933 słuchaczem kursów wyższej kadry kierowniczej OGPU ZSRR.