Stanisław Westfal (ur. 16 lipca 1911 w Lublinie, zm. 28 kwietnia 1959 w Glasgow, Wielka Brytania) – polski lingwista i publicysta.

Życiorys Po ukończeniu gimnazjum w Lublinie wyjechał do Warszawy, gdzie studiował pod kierunkiem prof. Witolda Doroszewskiego polonistykę na Uniwersytecie Warszawskim, ukończył naukę w 1934. Następnie przez trzy lata studiował lituanistykę na Uniwersytecie w Kownie. W 1937 powrócił do Warszawy, gdzie został młodszym asystentem przy Katedrze Językoznawstwa Indoeuropejskiego na Uniwersytecie Warszawskim i lektorem języka litewskiego na Uniwersytecie, współpracował również z Komisją Językową Polskiej Akademii Umiejętnościnekrolog, Antemurale, X, 1966. Od 1938 został attaché prasowym Poselstwa RP w Kownie, po wybuchu II wojny światowej przedostał się do Francji, gdzie pracował w Prezydium Rady Ministrów Rządu na Uchodźstwie w Angers. Po zajęciu Francji przez Niemców został ewakuowany do Wielkiej Brytanii, gdzie pracował w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych RP w Londynie. Od 1941 do zakończenia wojny był pracownikiem Ministerstwa Spraw Zagranicznych RP, gdzie był specjalistą do spraw państw bałtyckich. W 1945 podjął decyzję o pozostaniu na emigracji, od 1947 przebywał w Szwecji, gdzie przez dwa lata był starszym asystentem na Uniwersytecie w Lund.