Brak zewnętrznej konkurencji na rynku pick-upów i vanów pozwolił „wielkiej trójce” amerykańskiego przemysłu motoryzacyjnego (Chrysler, Ford, General Motors) na utrzymanie wyższych cen tych samochodów niż w przypadku modeli osobowych, czyniąc ich produkcję znacznie bardziej opłacalną. W rezultacie duża część rodzimej produkcji przestawiona została na segment samochodów dostawczych, którego udział w ogólnej liczbie sprzedawanych w USA samochodów stopniowo rósł od około 15% w latach 60. do 66,6% w 2018 roku. W 2001 roku w kraju sprzedano niemal 3 mln pick-upów, z czego niecałe 7000 (0,23%) pochodziło z importu.
Próby obchodzenia cła thumb|250px|Subaru BRAT klasyfikowany jako samochód osobowy dzięki zamocowanym z tyłu siedzeniom Na przestrzeni lat niektórzy producenci podejmowali próby obchodzenia taryfy. W latach 80. XX wieku pick-upy Subaru BRAT sprzedawane w Stanach Zjednoczonych miały zamontowane w skrzyni bagażowej dwa plastikowe siedzenia, dzięki czemu samochody kwalifikowały się jako osobowe, na które wysokość cła wynosiła jedynie 2,5%. W podobny sposób vany Ford Transit Connect, produkowane od 2002 roku w Turcji, a później Hiszpanii, wwożone były do kraju w wersji osobowej, by po demontażu tylnych siedzeń i szyb trafić do sprzedaży jako samochody dostawcze. Ford miał w ten sposób zaoszczędzić 250 mln dolarów.