Dwuwersowe zakończenie, które zostało skonstruowane jako wypowiedź „Fontanny łez”, co poprzez ten zabieg stylistyczny nadaje mu charakter obiektywny, podkreśla przemijanie dzieł ludzkich i może zawierać również aluzję polityczną o nieuchronnym upadku państw zaborczych w dającej się przewidzieć przyszłości.
Miejsce w cyklu Sonet Bakczysaraj zgodnie z podziałem Władysława Folkierskiego oraz Czesława Zgorzelskiego jest pierwszym sonetem z czterech opisujących ruiny Bakczysaraju (Bakczysaraj, Bakczysaraj w nocy, Grób Potockiej, Mogiły haremu). Natomiast zgodnie z podziałem Juliusza Kleinera utwór jest pierwszym z czterech sonetów podróżniczych (Bakczysaraj, Bakczysaraj w nocy, Grób Potockiej, Mogiły haremu).
Analiza wersyfikacyjna Sonet jest napisany trzynastozgłoskowcem i zbudowany zgodnie z zasadami budowy sonetu poezji prowansalskiej oraz zasadami stosowanymi przez Petrarkę (czternastowierszowa struktura sonetu podzielona na dwa czterowiersze i jeden sześciowiersz), przy użyciu wyłącznie rymów żeńskich, padających na istotne dla treści sonetu słowa. W dwóch pierwszych czterowierszach układ rymów jest abba abba, na zgodnych rymach, natomiast w sześciowierszu, rozkładającym się na czterowiersz z dwuwierszową pointą, cdcd cd.