Włączył się w tajne nauczanie w Gimnazjum i Liceum im Stanisława Staszica w Warszawie oraz publikował artykuły dla prasy podziemnej pod pseudonimem Stefan Halicki. W sierpniu 1941 roku przyjechał nawet do Białegostoku w celu nawiązania kontaktu z nauczycielami tajnego nauczania. Po tygodniu wrócił do Warszawy.
Śmierć Po trzech latach działalności w podziemiu 21 marca 1942 roku został aresztowany i uwięziony na Pawiaku. Następnie przebywał w obozie koncentracyjnym Stutthofie i Oświęcimiu, gdzie zginął w 1943 roku.
Ordery i odznaczenia Złoty Krzyż Zasługi (10 listopada 1933) „za zasługi na polu pracy pedagogicznej”.
Upamiętnienie W mieście Białystok znajduje się tablica oraz bulwary nazwane jego imieniem.
Zobacz też http://www.vilo.bialystok.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=69&Itemid=40
Przypisy
Bibliografia Ks. Adam Szot, Ksiądz Stanisław Hałko (1884–1943), Kuratorium Oświaty w Białymstoku, Białystok 2008. Cz. Dobroński, Ksiądz Stanisław Hałko – poseł na Sejm, [w:] Ksiądz Stanisław Hałko 1884–1943, red. A. Szot, Białystok 2008. E. Szelachowski, Życie i działalność ks. Stanisława Hałki,, [w:] „Wiadomości Kościelne Archidiecezji w Białymstoku”, 4/1980. J. Dworakowski, Ksiądz Stanisław Hałko – wychowawca polskiej młodzieży, [w:] Ksiądz Stanisław Hałko 1884–1943, red. A.