Debiutował w 1970. Początkowo był heelem, ale w 1974 rozstał się ze swoim menedżerem Samem Bassem i został ulubieńcem publiczności. W 1974 po raz pierwszy zdobył tytuł mistrzowski Southern Heavyweight Championship (należący do NWA Mid-America, a potem CWA), który posiadał łącznie 54 razy w całej swojej karierze. Przez całe życie zdobył tytuł mistrzowski ponad 200 razy. Zainspirowany licznymi sukcesami ogłosił siebie Królem Wrestlingu i posługiwał się tym pseudonimem przez resztę kariery. Na kilka miesięcy w 1980 przerwał występy z powodu złamanej nogi.
W 1982 rywalizował przeciwko komikowi Andy'emu Kaufmanowi. Wcześniej Kaufman pojedynkował się tylko z kobietami i ogłosił się międzypłciowym mistrzem wagi ciężkiej. Lawler wyraził opinię, że komik ośmiesza wrestling i wyzwał go do walki. Spotkali się w ringu 5 kwietnia w Memphis. Lawler wymierzył przeciwnikowi dwa Piledrivery. Kaufman został odwieziony do szpitala. Potem obaj spotkali się w programie Saturday Night Live Davida Lettermana, gdzie Lawler spoliczkował go, a ten w odpowiedzi oblał Lawlera kawą. Fakt, że cała rywalizacja była ustawiona, a kontuzje udawane został oficjalnie potwierdzony dopiero ponad 10 lat po śmierci Kaufmana.