Mieczysław Jarosiński (ur. 25 sierpnia 1908 w Łaskarzewie, zm. 18 września 1939 w Śladowie) – oficer Wojska Polskiego, działacz sportowy, ofiara niemieckiej zbrodni wojennej.

Życiorys Przebieg służby wojskowej Po ukończeniu gimnazjum był w latach 1926–1927 słuchaczem Szkoły Podchorążych Piechoty w Komorowie koło Ostrowi Mazowieckiej. Odbył tam przeszkolenie unitarne. W 1927 r. założył w Łaskarzewie Klub Sportowy (w tym roku wyłoniona z miejscowej młodzieży drużyna piłkarzy rozegrała pierwszy mecz z drużyną Sobolewa, przegrany 1:2). Jarosiński troszczył się o wygląd zawodników, ich ubiór i wyposażenie. Był organizatorem wielu imprez sportowych w swojej rodzinnej miejscowości.

W latach 1927–1930 był słuchaczem Szkoły Podchorążych Inżynierii w Warszawie. 15 sierpnia 1929 r. został promowany na stopień podporucznika służby stałej saperów. W 1930 r. przydzielono go do 1 batalionu saperów w Modlinie na stanowisko dowódcy plutonu. Do stopnia porucznika awansowany 1 stycznia 1932 r. Od października 1938 do czerwca 1939 r. był słuchaczem Wyższej Szkoły Inżynierii w Warszawie. 19 marca 1939 r. został awansowany do stopnia kapitana służby stałej saperów. Od czerwca 1939 r. odbywał praktyki w 2 batalionie saperów w Puławach, potem został przeniesiony do sztabu Dowódcy Okręgu Korpusu nr VIII w Toruniu.