Niemiecki zoolog Hermann Schlegel przekonany był, że uwieczniono na nim gatunek dodo (który nazwał Didus herbertii) z Rodriguesu i że o tym ptaku wspominał Leguat; szkic ten przerysował w 1854.
Ekologia i zachowanie thumb|Mapa Rodriguesu; Leguat, 1708 Według opisu Tafforeta chruścielowce rodrigueskie żywiły się jajami współcześnie już wymarłych żółwi Cylindraspis i dzięki nim obrastały w tłuszcz; możliwe jednak, że działo się tak tylko sezonowo. Jeśli długość i zagięcie dzioba zależały od płci ptaka, mogły odzwierciedlać także jego zwyczaje żywieniowe. Podobnie jak chruścielowce rdzawe, te z wyspy Rodrigues wykazywały zainteresowanie czerwoną barwą, jednak znaczenie tego zachowania jest nieznane. Według Milne-Edwardsa nogi chruścielowca rodrigueskiego były przystosowane do biegania.
Wymarcie Gwałtowne zniknięcie chruścielowców rodrigueskich mogło być spowodowane przez introdukowane na wyspę koty, ale do wymarcia przyczynić się mogło również wycinanie lasów przez łowców żółwi. Począwszy od 1735 wypalali oni lasy, by zbierać duże żółwie Cylindraspis,