postanowił przenieść się wraz z rodziną na stałe do Włoch. mały|Positano: szyld na ulicy nazwanej imieniem Stefana Andresa, przy której stał dom Stefana i Dorothei Andresów

Ostatnia dekada Andresowie najpierw udali się do Rzymu, a ich mieszkanie przy Via Domenico Silveri było podczas trwania II Soboru Watykańskiego miejscem spotkań zarówno literackiej, jak i teologicznej i kościelnej elity. Później małżonkowie mieszkali także w Positano. Dla Stefana Andresa Rzym pozostał najważniejszym miejscem również ze względu na to, że przebywało tam w tamtym okresie wielu niemieckojęzycznych pisarzy i intelektualistów, m.in. Marie Luise Kaschnitz, Gustav René Hocke, Hermann Kesten. Tak jak zaangażowanie polityczne jeszcze podczas pobytu w Niemczech osłabiło jego werwę twórczą, tak powrót do Włoch skierował jego zapatrywania coraz wyraźniej ku tematom religijnym i filozoficznym. W 1968 r. pisarz odbył swoją ostatnią wielką podróż do Azji południowej i wschodniej. mały|Grób małżonków Stefana i Dorothei Andres na rzymskim cmentarzu Campo Santo Teutonico Stefan Andres zmarł 29 czerwca 1970 r. w wyniku komplikacji pooperacyjnych w rzymskim szpitalu Clinica de Spirito Santo i został pochowany na podlegającym Stolicy Apostolskiej, zabytkowym cmentarzu Campo Santo Teutonico. Na tym samym cmentarzu spoczęła w 2002 r.