25 Dywizja Strzelców – związek taktyczny piechoty Armii Czerwonej okresu wojny domowej w Rosji i wojny polsko-bolszewickiej.
Formowanie i walki 25 Dywizja Strzelców sformowana została latem 1918 w Nikołajewsku. Początkowo jako 1 Nikołajewska Dywizja Piechoty, a od 25 września jako 1 Samarska Dywizja Piechoty. Od 19 listopada przemianowana na 25 Dywizję Strzelców. Walczyła w składzie 4, 1, następnie 5 Armii między innymi pod Samarą, Ufą, Uralskiem. W maju 1920 w składzie 12 Armii na Froncie Południowo-Zachodnim. W składzie Grupy Golikowa sforsowała Dniepr i pokonała oddziały polskie pod Hornostajpolem. Pod Borodzianką nie zdołała zatrzymać odwrotu 1 Dywizji Piechoty Legionów i poniosła wysokie straty. W sierpniu walczyła pod Kowlem, a pod Dorohuskiem na krótko przełamała obronę polskiej 7 Dywizji Piechoty, choć później została odrzucona na pozycje wyjściowe. Podczas odwrotu Armii Czerwonej walczyła na Wołyniu i Białorusi. Po podpisaniu rozejmu z Polską brała udział w walkach z oddziałami gen. Bułaka-Bałachowicza.